Short break

Dear Readers,
There will be short break in the postings.  These verses are abstracts of later sections and unless another 600 verses are read deeply the interpretations will be wrong.  So, kindly excuse the break.  Will get back as soon as possible.

Praying for Agatthiyar's blessings and guidance.
Agatthiyar jnanam

482. Para svaroopa, faultless actions

Verse 482

தானென்ற மாய்கைவிளை யாட்டில்லாவிட்டால்

சங்கற்ப விகற்பம் என்ற சார்பங்கேது

கோனென்ற குருவருளால் எண்ணிப்பார்க்கில்

கொண்டபடி நின்றதுவே பரசொரூபம்

தேனென்ற அரூபமதற்காக வேண்டி

செய்ததொரு பலதொழிலால் குத்தமில்லை

ஊனென்ற பலதொழிலுக் குருதியான

உறுதியுள்ள தங்கமடா உண்மைதானே

Translation:

Without the play of '"I" the maya

Where is sankalpa and vikalpa?

When thought out it, by the grace of Guru, the king

That which remains so is Para svaroopa

For the sake of the honey-like aroopa

There is no fault in the several actions for its sake

For the several actions performed by the body

The gold of firm guru dhyana is the truth.

Commentary:

Agatthiyar says that everything is the play of  ahamkara or the I-sense and this is none other than maya.  Sankalpa and vikalpa are a particular thought which precedes an action or termination of an action.  They are mental constructs that arise due to the sense of "I".  This sense of "I" causes limitation.  Among the innate impurities or mala, the ahamkara is the last to be given up.  Without the sense of I a lifeform does not have limited existence.  It becomes all-pervading.  
This I sense of the Supreme Reality, its bodham was the cause for the manifested world.  Hence, Agatthiyar says that every action or lack of it is due to the I sense of the Param.  They are forms of Param.  Thus, the manifested universe with all the actions, are forms of the Divine.  
This I sense causes the Param or Pati to exist as pasu or the Jiva.  When the Jiva realizes this and performs all the actions for the sake of the Divine, without the feeling of "I" am doing it, "I" am enjoying its fruits then the actions become faultless as it is the I sense of the Divine performing the actions and not the I sense of Jiva.  Thus, the Jiva is freed of the karma due to those actions.  Hence, the Jiva should perform the actions, contemplating on the Ultimate Truth, the Divine, the Guru, the one who removes the darkness of ignorance, the entity that remains as everything.
This method of performing an action for the sake of the Divine with the Divine as the beneficiary is called satvika tyagam, the sacrifice of doership and the beneficiary status.

எல்லாமே "தான்" என்னும் மாயையின் விளையாட்டு என்று கூறுகிறார் அகத்தியர்.  தான் என்னும் உணர்வே அகங்காரம் எனப்படுகிறது. அகம்-தான், காரம்- உணர்வு.  இந்த உணர்வு மாயையால் ஏற்படுகிறது.  இங்கு மாயை என்பது இறைவனின் படைப்புச் சக்தி.  இதை சுத்த மாயை என்பர். இந்த தான் என்னும் உணர்வு ஒரு செயலைச் செய்ய வேண்டும் அல்லது செய்யக்கூடாது என்ற  சங்கல்ப விகல்பங்களை ஏற்படுத்துகிறது.  

இந்த உலகம் இறைவனின் தான் என்னும் உணர்வால், போதத்தால் தோன்றியது என்று சித்தர்கள் கூறுகின்றனர்.  இந்த உணர்வால் இறைவன் தன்மேல் காலம், தேசம் என்ற கட்டுப்பாடுகளை விதித்துக்கொண்டு ஜீவனாகக் காட்சியளிக்கிறான்.  ஜீவனும் தனது "தான்" என்னும் உணர்வால் செயல்களைப் புரிகிறது.  இவ்வாறு எல்லா செயல்களும் இறைவனின் மாயையால், சுத்த மாயையால் ஏற்படுகின்றன என்கிறார் அகத்தியர்.  இந்த உணர்வே ஒரு செயலைச் செய்ய வேண்டும் என்ற சங்கல்பத்தையும் செய்ய வேண்டாம் என்ற விகல்பத்தையும் ஏற்படுத்துகிறது. இந்த செயலினால் ஏற்படும் பலனைத் "தான்" அனுபவிப்பதாக ஜீவனை உணரச் செய்கிறது.  இதனால் ஒரு செயலை பரம்பொருளுக்காகச் செய்கிறோம் என்று உணர்ந்து ஒரு ஜீவன் செய்தால் அந்தச் செயல் பரம்பொருளின் தான் என்னும் உணர்வால் நடைபெறுவதாகிறது.  அது, விருப்பு வெறுப்புக்களினால் செய்யப்படாமல் இருப்பதால், குற்றமற்றதாகிறது.  இதனால் ஒரு செயலை குருதியானத்துடன், உண்மை எனப்படும் இறைவனைக் கருத்தில் கொண்டு செய்யப்பட வேண்டும் என்கிறார் அகத்தியர்.  குரு என்ற சொல்லுக்கு பிரம்மம், இருட்டை விலக்குவது என்ற இரு பொருள்கள் உள்ளன.

481. Maya, chendhura bhasma

Verse 481

பாரப்பா மாய்கை என்ன ஆசாபாசம்

பலபலவாம் சாஸ்திரத்தை பத்திஏறும்

நேரப்பா போதையிலே சென்று பாயும்

நேர்மையுடன் புருவமதில் நிலையில் நிற்கும்

காரப்பா காயாதி கற்பம் தேடும்

கர்ப்பமொன்று செந்தூர பற்பஞ்செய்யும்

வீரப்பா செந்தூரலோகம் பண்ணு

விசையான மாய்கைவிளை யாட்டு தானே

Translation:

See son, maya is desire and attachment

It will ascend holding on to several sastra

It will flow straight into enchantment

It will remain firmly at the eye brows

It will search for kayadhi karpam (the state, the origin of body)

The karpam will create red ash

The veeram will cause chendoora logam

All these are the play of maya, the force.

Commentary:

This verse explains Agatthiyar’s definition of maya.  It is not the evil force but one that helps the yogin reach the supreme state.  He says that the maya is desire and attachment.  This is the desire to go beyond the confines of time and space.  This process is facilitated by maya, the good force.  This force will search for the “amrita karpam” the dvadasantha.  This karpam will make the yogin reach the state which is the origin of the body, that is, manifestation.  This karpam will cause sendhooram. The word sendhoora logam is interesting.  Generally it is a chemical process of roasting products until they are red.  In Siddha medicine four types of sendhuram are considered important.  They are mruthyunjayam (the products are burnt till they are red), ayam sendhuram (they are cooked in heat until they are red), Chanda maarutha chendhuram (grinding the products and burning them) and ayamveera chendhuram (roasting products until they are red).

While the above look like medicinal preparation they also have a yogic equivalence.  During vasi yoga the fire of kundalini is kindled and the faults or mala are roasted with it. This is similar to ayam veera sendhuram.  In another work Agatthiyar explains veeram as vaasi.  This will make the vaasi or breath flow with great force.  This is the state of sakaakkaal or undying air.  This is similar to the Chanda maarutham.  Maarutham means air, Chanda maarutham means air flowing with great force.  This state makes the prapancha prana harmonize with the prana in the body.  This is not the end stage.  The yogin than deals with ahamkara or the feeling of ‘ayam’.  This is the state explained by the mahavakhya ‘ayam atma’.  This ahamkara or limitedness is removed by repeated contemplation which is the ‘pudam’.  This is the ayam chendhuram.  The next state is the deathless state or mruthyu jayam, victory over death.  Thus, everything in the Siddha marga has an obvious meaning and a hidden meaning.The sendhuram that Agatthiyar is talking about in this verse seems to be referring to the inner meaning.    

The maya, the force will follow the methodology listed in the sastra and ascend through the chakra.  It will reach the state of enchantment and remain firmly at the ajna.  It will seek the kayadhi karpam, the amrit from dvadasantha.  This karpam will roast the mala or innate impurities in the body, make them into chendhura parpam.  It will casue ayam veera chendhura logam.  Agatthiyar says that all these are the play of maya.

மாயை என்றால் என்ன என்று இப்பாடலில் அகத்தியர் கூறுகிறார்.  மாயை என்பது தீய சக்தியல்ல அது நன்மை பயக்கும் விசை என்று கூறும் அவர் மாயை என்பது ஆசாபாசம் என்றும் கூறுகிறார். இந்த விசை காயாதி கற்பம் எனப்படும் உடலுக்கு முற்பட்ட நிலையை தேடும் என்றும் அது செந்தூர பற்பம் செய்யும் என்றும் கூறுகிறார்.

சித்த மார்க்கத்தில் செந்தூரம் ஒரு முக்கியமான மருந்தாகும்.  அது அக மருந்து எனப்படுகிறது.  மருத்துவப்பொருள்களை சிவக்கச் செய்வது செந்தூரம் எனப்படுகிறது.  ரசவாதத்தில் தாழ்ந்த உலோகங்களை தங்கமாக்க செந்தூரம் பயன்படுத்தப்படுகிறது.  செந்தூரத்தில் மிருத்யுஞ்சயம், அயம் செந்தூரம், சண்ட மாருத செந்தூரம் மற்றும் அயம் வீர செந்தூரம் என்ற நான்கு வகைகள் முக்கியமானவை.  பொருள்களை சிவக்க வறுப்பது அயம்வீரம், அவற்றை நன்கு அரைத்து சிவக்க வறுப்பது சண்ட மாருதம், பொருட்களைப் புடம் போடுவது அயம், அவற்றை எரித்து சிவக்கச் செய்வது மிருத்யுஞ்சயம். 

சித்த மார்க்கத்தில் வார்த்தைகளுக்கு வெளிப்படைப்பொருள் ஒன்று இருப்பதுபோல உட்பொருளும் இருக்கும் என்று நாம் அறிவோம்.  இங்கு இந்த செந்தூர வகைகளின் உட்பொருளைப் பார்க்கலாம்.  வீரம் என்றால் வாசி என்று அகத்தியர் ரசமணி சூத்திரம் என்ற நூலில் கூறியுள்ளார்.  இவ்வாறு வாசியினால் மலங்களை வறுப்பது அயம்வீரம்,  அவ்வாறு செய்தால் வாசி பெரும்விசையும் பாயும்.  அதுவே சாகாக்கால் ஆகும்.  இதை சண்டமாருதம் அல்லது பெரும் காற்று என்று கூறலாம்.  இந்த சாகாக்கால் இறக்கிய அமிர்தம் சக்கரங்களில் தங்கி அவை குறிக்கும் நிலைகளை தத்துவங்களைப் புடம்போடுகிறது.  இதுவே அயம்.  அவ்வாறு செய்தால் மரணத்தை வெற்றி கொண்ட நிலை மிருத்துயுஞ்சய நிலை கிட்டுகிறது.

மாயை என்னும் விசை சாத்திரங்களில் கொடுத்துள்ள முறையைக் கடைப்பிடித்து மேலே ஏறி சொக்கி நிற்கும் நிலையை அடைந்து ஆக்ஞையில் ஸ்திரமாக நிற்கிறது.  அப்போது அது காயாதி கற்பத்தைத் தேடி அதைப் பெற்று அந்த கற்பத்தால் மலங்களை செந்தூர பற்பமாக்குகிறது.  இது அயம் வீரம் எனப்படுகிறது.  இவையனைத்தும் மாயையின் விளையாட்டு என்கிறார் அகத்தியர். இவ்வாறு அளவுக்குட்பட்டமையை ஏற்படுத்தும் மாயையே அதைக் கடக்கவும் உதவுகிறது.

480. Desire, attachment

Verse 480

ஆசாபாசம்

ஆசை என்ற ஆசையெல்லா மாசாபாசம்

அரகரா தியாக மென்ற பாசத்துக்கு

ஓசை என்ற சிவயதனால் ஆசைமீறி

உண்மையென்ற ஞானமதி தன்னைக் காண

பாசைஎன்ற பலசமய நூலாராய்ந்து

பத்திக்கொண்ட அஷ்டாங்க பாசத்தேகி

பூசைஎன்ற ஆகமங்கள் செய்துகொண்டு

பொல்லாத மாய்கையிலே புகுந்தார் பாரே

Translation:

Desire and attachment

Desires, all the desires are attachments

Araharaa!  For sacrifice, an attachment,

Going beyond the sound with sivaya,

To see the wise mind/moon of wisdom, the truth,

(People) Examining several books in languages

Going to the desire of ashtanga

Performing puja, the agama

They entered the dangerous maya, See.

Commentary:

Agatthiyar says that all desires are attachments including the desire to experience the mathi of wisdom, the truth.  For this goal people perform sacrifices, an attachment, go beyond the desire with sivaya, read several books, perform ashtanga yoga, puja that are agama and enter the maya.

எல்லா ஆசைகளும் பாசமே என்று கூறும் அகத்தியர் ஞான மதியை, உண்மையைக் காண விரும்பும் மக்கள் தியாகம் என்ற பாசத்தினால் சிவய என்பதால் ஆசையை மீறி, நூல்களை ஆராய்ந்து அஷ்டாங்க யோகமும் பூஜைகள் எனப்படும் ஆகமங்களைச் செய்து மாயையில் வீழ்கின்றனர் என்கிறார்.  இப்பாடலின் கருத்து பின் வரும் பாடல்களினால் தெளிவடைகிறது.

479. Aasai- desire

Verse 479

பாரப்பா வாழ்வதுவும் ஆசை ஆசை

பலபணி தி பூணுவது மாசை மாசை

நேரப்பா நிற்பதுவு மாசை ஆசை

நிஷ்டை என்ற சிவயோக மாசைமாசை

காரப்பா சகலகலை வாசியேறி

கண்ணறிந்து பார்ப்பதுவு மாசையாசை

சாரப்பா காயாதி கர்ப்பந்தன்னை

சந்தித்து நிற்பதுவு மாசைதானே

Translation:

See son, life is desire, desire

Taking up many jobs, desire, desire

Remaining austere, desire, desire

Sivayoga, the nishtai, desire, desire

See son, ascending the vaasi through sakala kalaa

Knowing the eye and perceiving is also desire, desire

Associate with it.  Meeting the kayadhi karpam

And remaining with it is also desire.

Commentary:

Pasu, pati and paasam are the three primary triad in Saiva siddhantha.  Pasu refers to jiva, pati to Isava and paasam is the attachment which binds the jiva to the world.  If this paasam is transformed into interest in the Absolute, then pasu becomes pati.  Agatthiyar describes the nature of this paasam which he calls as desire or aasai. 

In this context one is reminded of the siddha expression, “aasaiyai arumin aasaiyai arumin Isanodaayinum aasaiyai arumin” In other words, cut away desire, cut away desire, if it is with the Isa cut the desire. Aasai or attachment brings about the distinction of the desired, the desire and the one who desires.  By cutting away the desire this multiplicity is cut away and the soul reaches the state of singularity.

Agatthiyar says that worldly life is desire, taking up posts, performing austerities and even sivayoga is desire.  The yoga of raising the vaasi, transcending the distinction-causing kalai, knowing the eye of supreme perception and the act of perception is also desire.  He says that even the interest or will to meet the karpam, the primal cause of body and remaining with it is desire. 

பசு, பதி, பாசம் என்பவை சைவ சித்தாந்தத்தின் மூன்று முக்கிய கோட்பாடுகள்.  பசு என்பது ஜீவன், பதி என்பது ஈஸ்வரன், பாசம் என்பது பிணைப்பை ஏற்படுத்துவது.  இந்த பாசம் உலகத்தோடும் இறைவனோடும், ஒருவரது ஆசைக்கேற்ப பிணைப்பை ஏற்படுத்துகிறது.  இதனால் அகத்தியர், ஆசை அல்லது பாசம் என்பதை இப்பாடலில் விளக்குகிறார். இந்த இடத்தில் சித்தர் பாடல் வரிகளான ஆசையை அறுமின் ஆசையை அறுமின் ஈசனோடாயினும் ஆசையை அறுமின் என்ற வரிகளை நாம் நினைவுகொள்ளலாம்.  இக்கருத்தை அகத்தியர் இப்பாடலில் கூறுகிறார். 

உலக வாழ்க்கை, பல பதவிகளை ஏற்றுக்கொள்வது, நிஷ்டைகளைச் செய்வது, சிவயோகம் எனப்படும் வாசியை சகல கலைகளையும் கடக்குமாறு ஏற்றி, மூன்றாவது கண்ணை அறிந்து அதனால் பார்ப்பது என்பதுகூட ஆசைதான்.  காயத்துக்கு ஆதியான கற்பத்தை, காரணத்தை அறிந்து அதனைச் சந்தித்து நிற்பதுகூட ஆசைதான் என்கிறார் அகத்தியர்.

478. Gold, copper, silver

Verse 478

சேர்த்து மிகப் பார்க்கையிலே தங்கஞ் செம்பாஞ்

சிவசிவா தங்காதி செம்புதன்னை

பார்த்துமிக வெள்ளியிலே பத்துக்கொன்று

பக்குவமாய்த் தான் கொடுத்து ஊதிப்பாரு

காத்துமிக கனியிலே ஊதிப்பார்க்க

கைலாச மேருவது தங்கமாச்சு

சாத்தியதோர் தங்கமதைக் கண்டு நீயும்

தன்மையுடன் பூரணமாய் வாழ்வாய் பாரே

Translation:

When seen together the gold becomes copper

Siva sivaa the gold and copper

Seeing them well, ten to one in silver

Give it carefully, blow and see

The air in the fruit, when blown and seen

The kailasa meru became golden

Seeing the adorned gold, you

Will live as poornam. See.

Commentary:

In the previous verse Agatthiyar said that when the gold is added to the arsenicum rubrum then it will become copper.  The arsenicum corresponds to the chakra, the gold to manipurakam.  Now let us see why svadhishtana is gold. 

Planet	Chakra	Metal
Sun/moon	Ajna	Copper/bronze / செம்பு/வெண்கலம்
Budha (mercury)	Vishuddhi	Brass/பித்தளை
Sukra	Anahata	Silver வெள்ளி
Mangala (Mars)	Manipuraka	Copper செம்பு
Guru (Jupiter)	Svadhishtana	Gold தங்கம்
Sani (Saturn)	Muladhara	Iron இரும்பு
Rahu and ketu		Lead, lead and earth ஈயம்

Now, we shall see the verse.  The gold coreponds to svadhishtana chakra, the copper corresponds to manipuraka, the golden copper corresponds to ajna.  By toasting the adhara with the fire of kundalini, at the muladhara, the svadishtana is also brought in.  This, then rises to the manipuraka the copper.  Now adding one of ten is prana, one the ten vital breaths.  The prana is blown with force with force at the vishuddhi. Now the fruit is the lalata, siddhas call the amrit that oozes from there as the milk of mango, maangaai paal.  When the above process is continued the kailasa meru or the whole of sushumna will glow like golden copper.  When the yogin reaches this stage he will like as poornam.

முந்தைய பாடலில் மனோசிலையை சேர்த்தால் தங்கமாகும் என்று அகத்தியர் கூறினார். அங்கு தங்கம் என்றால் சுவாதிஷ்டானம் என்று கூறினோம்.  அது ஏன் என்று இப்பாடலில் பார்க்கலாம்.  நமது உடலில் சக்கரங்களுக்கும் கிரகங்களுக்கும் ஒரு தொடர்பு உள்ளது.  அதேபோல் ஒவ்வொரு கிரகத்தின் கதிர்களும் ஒரு குறிப்பிட்ட உலோகத்திலிருந்து அதிகமாக வெளிவருகிறது.  அதை மேற்காணும் பட்டியலில் காணவும்.

சூரியன்- ஆக்ஞை செம்பு, சந்திரன்-ஆக்ஞை வெண்கலம், புதன்-விசுத்தி பித்தளை, சுக்கிரன்-அனாகதம் வெள்ளி, செவ்வாய்- மணிபூரகம் செம்பு, குரு-சுவாதிஷ்டானம் தங்கம், சனி- மூலாதாரம் இரும்பு.

இப்போது பாடலைப் பார்ப்போம்.  ஆதாரமான மூலாதாரத்திலிருந்து எழுப்பப்பட்ட குண்டலினி அக்னி சுவாதிஷ்டானத்தைச் சேர்த்துக்கொள்வதே தங்கத்தைச் சேரு என்று குறிப்பிடப்படாது.  அதனுடன் வெள்ளியில் பத்தில் ஒன்று என்பது பத்து பிராணன்களில் ஒன்றான பிராணனை விசையுடன் விசுத்தியிலிருந்து ஊதவேண்டும்.  அப்போது காற்று எனப்படும் பிராணன் கனி எனப்படும் லலாடத்தை அடைகிறது.  இதை சித்தர்கள் மாங்கனி என்று அழைக்கின்றனர். அப்போது கைலாச மேரு எனப்படும் சுழுமுனை நாடி முழுவதும் அதன் மேற்புறமான சஹாஸ்ராரமும் தங்கமான செம்பைப் போல ஒளிருகின்றன.

477. Further processing of medicated oil

Verse 477

கேளடா தயிலமத்தில் மைந்தா கேளு

கேள்வியென்ன புழுகுடனே சூடன்கூட்டி

ஆளடா தயிலமத்தில் பொடியைப் போட

அப்போது தயிலமது தண்ணீராகுங்

கேளடா இல்லாத தண்ணீர் தன்னில்

கூர்மையுடன் மனோசிலையைத் துவைத்து வாட்ட

வாளடா வாட்டினத்தை உருக்கி மைந்தா

வளமான தங்கமதிற் சேர்த்துக் காணே

Translation:

Listen son, in the medicated oil

Add the civet along with camphor

Adding the powder to the oil

It will become watery

Listen, in the water that is nonexistent

Adding the arsenicum rubrum wash and toast it

Son, melting it

Join it to the gold and see.

Commentary:

Agatthiyar completes the instructions of the previous verse.  The medicated oil is the bindu.  Civet is a fragrance popularly used in worship rituals.  This corresponds to the earth principle (fragrance) and the muladhara chakra.  Agatthiyar says add these to the camphor.  The word he uses is “soodan”.  This also means “one who adorns” and thus corresponds to the jiva whose characteristic is consciousness.  When these are joined with the energy from the semen then the semen becomes watery.  This is then added to “manosilai” or arsenicum rubrum.  Manosilai is popular in alchemy.  Some of its other names are red “aridharam” vaani, naanmukhan devi.  So we can see that it corresponds to the adhara.  This is confirmed by the next line where he says wash it and toast it.  This will melt the adhara and it is joined to the gold, the svadishtana.

முந்தைய பாடலில் தொடங்கியதை இப்பாடலில் முடிக்கிறார் அகத்தியர்.  தைலம் என்ற விந்துவுடன் புனுகையும் சூடனையும் சேர்க்குமாறு அவர் கூறுகிறார்.  புனுகு என்பது ஒரு வாசனைத் திரவியம், பூஜைகளில் உபயோகிக்கப்படுவது.  வாசனை திரவியத்தை சமர்ப்பிப்பது என்பது இறைவனுக்கு மணத்தைக் கொண்ட பூமி தத்துவத்தைச் சமர்ப்பிப்பது என்பதற்கான குறியீடு.  புலன்களில் இது முகர்வது அல்லது மூக்கைக் குறிக்கும்.  இவ்வாறு புனுகு என்பது மூலாதாரத்தைக் குறிக்கிறது. சூடன் என்பது கற்பூரம் என்பதுடன் “சூடிக்கொள்பவன்” அல்லது ஜீவன் என்றும் பொருள் தருகிறது.  இவ்வாறு இது உணர்வைக் குறிக்கிறது.  இந்த மூன்றையும் தைலத்துடன் கலந்தால் அது தண்ணீராகும் என்கிறார் அகத்தியர்.  தண்ணீர் என்பது சுவாதிஷ்டான சக்கரத்தைக் குறிக்கிறது.  இவ்வாறு வாலை தனது பயணத்தைத் தொடங்குகிறது.  இவற்றுடன் மனோசிலையைத் துவைத்து வாட்ட வேண்டும் என்கிறார் அகத்தியர்.  மனோசிலை என்பது ரசவாதத்தில் ஒரு முக்கியமான பொருள்.  அதை சிவப்பு அரிதாரம், நான்முகன் தேவி, வாணி என்றும் அழைக்கின்றனர்.  இவ்வாறு இது ஆதாரங்களைக் குறிக்கிறது.  மனோசிலையைத் துவைத்து வாட்டு என்றால் அதை இந்தத் தண்ணீரால் நனைத்து குண்டலினி அக்னியால் வாட்டுவது என்று பொருள்.  இதை தங்கம் எனப்படும் சுவாதிஷ்டானத்துடன் சேர்த்துப் பார்க்குமாறு அகத்தியர் கூறுகிறார்.