358. She is the saguna and nirguna Brahman

Verse 358

தாயாகி மூலகண பதியுமாகி

தண்மையுள்ள நான்முகனும் மாலுமாகித்

தீயாகி ருத்திரனும் மயேஸ்பரனுமாகி

சிவசிவா சதாசிவனு மணியுமாகி

ஓயாத முச்சுடரும் ஒளியுமாகி

ஒன்றுமற்று நின்றபொருள் தானுமாகி

வாயார ஓதுகின்ற மந்திரமாகி

மந்திரமெல்லாம் அடங்கும் சோதிதானே

Translation:

Becoming the mother and the mula ganapathy

As the cool Brahma and Maal

As the fire, the Rudra and Maheswara

Siva sivaa, as Sadasiva and Mani (Manonmani)

As the never quenched triple flame, as the light

As the entity that remains without anything, as Self

As the mantra recited

As the effulgence where all the mantra abide.

Commentary:

Agatthiyar is concluding his eulogy of Sakthi with this verse.  After saying that she is all the mantra he says that she is the mother and all the deities, Mulaganapathy, Brahma, Vishnu, Rudra, Maheswari, Sadasiva.  She is also Manonmani, the triple flames, the supreme effulgence and the nirguna brahman who cannot be defined by a specific quality.  She is the mantra and the effulgence where all the mantra abide.

இப்பாடலுடன் அகத்தியர் சக்தியின் தோத்திரத்தை முடிக்கிறார்.  அவளே எல்லா மந்திரங்களும் என்று முற்பாடலில் போற்றிய பிறகு இப்பாடலில் அவளே அந்த மந்திரங்களால் தொழப்படும் தெய்வங்கள் என்றும் அவளே மனோன்மணி, முச்சுடர்கள் மற்றும் இந்தக் குணம்தான் என்று வரையறுக்க முடியாத நிர்குணபிரம்மன் என்றும் அவர் கூறுகிறார். சக்தியே அனைத்து மந்திரங்களும் அந்த மந்திரங்கள் முடியும் சோதியும் ஆவாள். 

357. Sakthi in the context of mantra

Verse 357

ஆமென்ற அஷ்டாக்ஷரங்கள் எட்டுமாகி

ஆதிநவக் கிரகமுடன் தீக்ஷையாகி

ஓமென்ற தீக்ஷை தானாகி  உயிராய் நின்ற

ஓங்கார றீங்கார உருவுமாகி

நாமென்ற நவ்வுடனே மவ்வுமாகி

நலமான சிவ்வுடனே வவ்வும் யவ்வாய்

தாமென்ற அய்யுடனே கிலியு மாகி

சகலவுயிர் சவ்வாகி நின்ற தாயே

Translation:

As the letters of aam, the eight

As the nava graha and deeksha

As the deeksha of om, as that which remained as the soul

The form/embodiment of omkara reenkara

As na and ma of naam

The good siv, vav and yav

As the ai, kili

As the sav of all the souls, the mother who remained so.

Commentary:

The six letters that Agatthiyar mentioned in the previous verse may be om (in its singular state) namasivaya.  He says that this is none other than Sakthi.  The expanded form of omkara is namasivaya.  Thus om namasivaya represents the nirguna and saguna Brahman remaining together. 

Sakthi is also the eight letters of aim, kleem, sau,namasivaya.  This mantra includes the sakthi bheeja-aim, kleem, sau and siva bhija namasivaya. 

Sakthi is also the embodiment of om reeng. As Agatthiyar has mentioned reeng along with om it makes one wonder if it is hreem.  This is the equivalent of om for sakthi.  It represents her creative power.

The navagraha mentioned in this verses throws open an interesting connotation due to its context.  Navagraha is used generally to refer to the nine planets.  The word graha also means house.  Thus navagraha may mean nine houses or new house.  In his work Devi chakaram Agatthiyar calls the lines that constitute the basic nine trianges as those of the planets.  Thus the planets, these lines, create nine house that give rise to 43 total triangles.  Nava aavarana or enclosures with their own set of presiding deities is also known in Srividya the preceptor of which is Agatthiyar.  Thus, the navagraha that Agatthiyar has mentioned in this verse may mean anyone of these. Sricakra is a diagrammatic representation of the macro and microcosm.  Hence, Agatthiyar calls it as subtlety.

ஆறு எழுத்துக்கள் என்று முந்தைய பாடலில் அகத்தியர் குறிப்பிட்டது ஓம் (ஒருமை நிலையில்) நமசிவய என்பதாக இருக்கலாம் என்று தோன்றுகிறது.  இதுவும் சக்திதான் என்கிறார் அகத்தியர்.  ஓம் என்பது அனைத்தையும் உள்ளடக்கிய நிலை. நமசிவய என்பது அதன் விரிவு.  இவ்வாறு ஓம் நமசிவய என்பது நிர்குண சகுண பிரம்ம நிலைகளைக் குறிக்கிறது. 

சக்தியே எட்டு எழுத்துக்களான ஐம் க்லீம் சௌ நமசிவய என்கிறார் அகத்தியர்.  இந்த மந்திரத்தில் சக்தி பீசமும் சிவபீஜமும் விரிவான நிலையில் உள்ளன.    

சக்தியே ஓம் ரீங் என்பது உருவு என்கிறார் அகத்தியர்.  ரீங் என்பது ஹ்ரீம் என்று இருக்குமோ என்று தோன்றுகிறது ஏனென்றால் அது சக்தியின் ஓங்காரம்.  அது அவளது படைப்புச் சக்தியைக் குறிக்கிறது. 

இப்பாடலில் அகத்தியர் நவக்கிரக சூட்சுமத்தையும் குறிப்பிட்டுள்ளார்.  நவகிரகம் என்பது பொதுவாக ஒன்பது கோள்களைக் குறித்தாலும் கிரகம் என்ற சொல் வீடு என்றும் பொருள்படும்.  இவ்வாறு இச்சொல் ஒன்பது வீடுகள் அல்லது புதுமையான வீடு என்ற பொருள்களையும் தருகிறது.   ஸ்ரீவித்யா காடி சம்பிரதாயத்தின் ரிஷி அகத்தியர் ஆவார்.  அவர் தனது தேவி சக்கரம் என்ற நூலில் எவ்வாறு ஸ்ரீ சக்கரத்தை வரைவது என்று குறிப்பிட்டுள்ளார்.  அங்கு அவர் குறுக்கு வரிகளை கிரகங்களின் பெயரிட்டு குறிப்பிடுகிறார். இந்த வரிகள் ஒன்பது பிரதம முக்கோணங்களையும் அவற்றிலிருந்து பிற முக்கோணங்களையும் தோற்றுவிக்கின்றன.  இவ்வாறு ஒன்பது வீடுகள் அல்லது நவகிரகம் தோன்றுகிறது.  மந்திரங்களைக் குறிப்பிடும் பாடலில் அகத்தியர் நவகிரகத்தைக் குறிப்பிட்டிருப்பதால் இந்தப் பொருளிலும் அவர் கூறுகிறாரோ என்று தோன்றுகிறது.

356. She is one, two, three, four, five, six and seven.

Verse 356

கண்ணாகி கண்ணிறைந்த சாக்ஷியாகி

கருணைவளர் கற்பூர தீபமாகி

ஒண்ணாசத்தி சிவம் ரெண்டுமாகி

 பூத்தகலை ரவிமதியுஞ் சுடர் மூன்றாகி

விண்ணாகி வேதமென்ற நாலுமாகி

வேதாந்த பஞ்சகர்த்தாள் அஞ்சுமாகி

முண்மைபெற சடாக்ஷரங்கள் ஆறுமாகி

முத்தியுள்ள வகை தோற்ற மேழுமாமே

Translation:

Becoming the eye, the witness filling the eye

As the merciful flame of camphor

As the incomparable sakti and sivam, the duality

As the sun, moon and flame- the three kala,

As the sky, the four Vedas

As the five pancha kartha (effectors)

As the six letters

As the seven types of life forms that can attain mukti.

Commentary:

Sakthi is the eye or the consciousness which makes everything known.  She is also the witness who experiences that knowledge.  She is the smoky flame experienced at the ajna.  She is the singularity as well as the duality of sakthi and sivam.  she is the triple flame of sun, moon and flame.  She is the four Veda, the emanation from nadha.  She is the five effectors- Sadasiva, Maheswara, Rudra, Vishnu and Brahma.  She is the six letters that Agatthiyar is explaining in the next verse.  She is also the seven types of lifeforms- the crawlers, flyers, animals, plants, celestials, humans and those that live in water.

சக்தியே அனைத்தையும் புரியவைக்கும் கண்ணாவாள்.  அவள் அறிவும் அந்த அறிவைப் பெறும் சாட்சியுமாவாள்.  அவளே யோகிகள் ஆக்னையில் கற்பூர தீபமாகக் காண்கின்றனர்.  அவள் அனைத்தும் ஒன்றாக விளங்கும் ஒருமை நிலையிலும் சிவம் சக்தி என்ற இருமை நிலையிலும் மூன்று ஒளிகளான சூரியன், சந்திரன், அக்னியாகவும் நாதத்திலிருந்து பிறந்த நான்கு வேதங்களாகவும் பஞ்ச கர்த்தாக்கள் எனப்படும் சதாசிவம், மகேஸ்வரன், ருத்திரன், விஷ்ணு மற்றும் பிரம்மாவாகவும் ஆறு எழுத்துக்களாகவும் (அகத்தியர் இதை அடுத்த பாடலில் விளக்குகிறார்) ஏழுவித உயிரினங்களாகவும் (ஊர்வன, பறப்பன, நடப்பன, தாவரங்கள், நீரில் வாழ்வன, தேவர்கள் மற்றும் மனிதர்கள்) இருக்கிறாள்.

355. She is Manonmani

Verse 355

தாயாகி ஆதார மூலமாகித்

தன்னொளிவும் விண்ணொளிவுந் தான்தானாகி

தீயாகிக் காற்றாகி வானுமாகி

செயலாகி மண்ணாகிப் புண்ணுமாகி

வாயாகிக் கண்ணாகி மூக்குமாகி

வானிறைந்த காற்றாகிப் பருசமாகி

சேயாகித் திருவாகிச் செல்வமாகி

தேவி மனோன்மணியான கண்ணே என்னே

Translation:

As mother, as the adhara mula (muladhara)

As that which hides the self and the space, as Self

As fire, air and sky

As action, as earth and body/injury

As mouth, as eye, as nose

As the air which fills the sky and as touch sensation

As the child, as auspiciousness as wealth

Devi Manonmani!  My Dear!, Oh!

Commentary:

Agatthiyar is praising Sakthi in the context of kundalini yogam.  Sakthi is the mother who remains in the muladhara.  She is the maya that conceals the self and the space.  She is also the self.  She is the five elements, the sense organs and their subtle qualities.  She is the auspiciousness.  She is manonmani, the supreme state beyond the mind.

அகத்தியர் சக்தியை குண்டலினி யோகத்தின் பகுதிகளாகப் போற்றுகிறார்.  சக்தியே மூலாதாரத்தில் இருக்கும் தாய்.  அவளை தன்னையும் விண்ணையும் மறைக்கும் மாயை,  அவளே தான் எனப்படும் அகங்காரமும்.  அவளே பஞ்ச பூதங்கள், புனல்கள், பொறிகள்,  அவளே மனோன்மணி, மனத்தைக் கடந்த உச்ச நிலை, சோடசகலையில் அடையும் உச்ச நிலை.

354. She is big and small, she is eight and four

Verse 354

குறியாகி வேதாந்தக் காக்ஷியாகி

குணமாகி மனமாகி அதுவுந்தாண்டி

நெறியாகி ஆதியந்த சூக்ஷமாகி

நேரான வாசிதிரு வாசியாகி

சிறிதாகிப் பெரிதாகி ச் சீவனாகிச்

சீவநிலை காலாகித் தெளிவுமாகி

பெரிதாகி எட்டுடனே நாலுமாகி

பேரொளியாய்ச் சித்தொளியாய் நின்ற தாயே

Translation:

As the sign/indication as the image of Vedanta

As quality, as the mind, going beyond there

As the path/discipline, as the subtlety of origin and terminus

As the regulated lifeforce, the sacred vaasi

As big and small and as Jiva

As the prana of jiva, as the clarity

As the four along with eight

As the great effulgence, as the small effulgence, the mother who stood so.

Commentary:

“kuri” or sign is lingam or identity.  She is the kuri or the supreme state.  She is the scene that Vedanta unfolds.  She is the embodiment of the teachings of Vedanta.  She is the quality, and the mind that perceives the qualities.  She is also beyond the quality and the mind, she is the discipline, the path.  She is the origin terminus- the Supreme subtlety.  She is the life force which when regulated becomes the sacred life force or Thiruvaasi.  She is the smallest of the small and biggest of the big- anoraneeyaan mahatho maheeyaan.  She is the Jiva and the prana.  She is the clarity or supreme awareness.  The eight and four may be the two types of states that constitute the dvadasa kala.  The eight are the gross states while the four are subtle states. 

She is the great effulgence- the Supreme and the small effulgence- the jiva.  She is thus the limited consciousness as well as supreme consciousness.  She is the mother.

குறி என்பது சமஸ்கிருதத்தில் லிங்கம் எனப்படுகிறது.  அதுவே ஒன்றை இது என்று காட்டுகிறது.  சக்தியே வேதாந்த உபதேசம் வரையும் காட்சி,  வேதாந்தம் அவளைப் பற்றித்தான் பேசுகிறது.  அவளே குணங்களும் அந்த குணங்களை உணரும் மனமும்.  அவளே இந்த இரண்டையும் கடந்த நெறியும் ஆவாள்.  அவளே ஆதி அந்தம் எனப்படும் சூட்சுமம்,  அவளே நெறிப்படுத்தப்பட்ட உயிர்ச் சக்தியான திருவாசி.  அவளே சிறியதும் பெரியதும்- அணுவினும் அணுவானது, பெரியதினும் பெரியதானது.  அவளே ஜீவன், அவளே பிராணன்.  அவளே தெளிவு அவளே எட்டு நான்கு எனப்படும் துவாதச கலாநிலைகள்.  அவளே சிறிய ஒளி எனப்படும் சிற்றறிவு, அவளே பேரொளி எனப்படும் பேரறிவு.  அவளே தாய். 

353. She is tat tvam and asi

Verse 353

பூரணமாய்க் காரணமாய் புத்தியாகி

போக்காகி வரத்தாகி புகழ்ந்து எங்கும்

காரணமாய் நிர்குணமாய்க் கருணையாரக்

கண்ணடங்கா விண்ணாகி கருத்துமாகி

வாரணமாய் அதுவாகி இதுவுமாகி

மருவியபின் அதுவற்று இதுவுமற்று

தோரணமாய் அண்டமுதற் பதமுமாகிச்

சொல்லாகிக் குறியாகி நின்றாவாறே

Translation:

As fully complete, as the causality as intellect

As going away and coming back, as the praise worthy

Causality everywhere, as quality free, as mercy

As the space not contained by the eye, as the thought

As plantain, as that and this

After attaining- becoming free of that and this

As the threshold, as the first letter/locus of the universe

As the word, as the sign, the state of remaining so.

Commentary:

Sakthi is the poorna one replete in all respects.  She is the cause for everything.  She is the buddhi or intellect which reveals everything.  She the gunapoorani as well as nirguni- one displaying all the qualities as well as the one who remains as the locus where everything remains merged without distinction.  She is the one unlimited by sensual (inner as well as outer) perceptions.  She is beyond the perception of the eye, or the mind. She is the plaintain- the kundalini,  She is the current state of the soul as well as the state that it reaches ultimately.  That is, she is tat as well as tvam.  She is also the asi, the threshold crossing which the tvam becomes tat so that there is no distinction as tat and tvam.  She is the first space or veLi.  She is also the first letter, the expression of nadha.  She is the word that is born from nadha as well as the sign- an object is referred to by its name or its sign.  Sakthi is both, the word and the sign. 

சக்தியே காரணி, பூரணி.  அவளே அனைத்தையும் விளக்கும் புத்தி.  அவள் குணபூரணி மற்றும் நிர்குணி- அனைத்துக் குணங்களும் தமது தன்மை வெளிப்பட நிற்பவள் மற்றும் அனைத்து குணங்களும் ஒன்றாக இதுதான் என்று சுட்டிக்கூற முடியாததாக இருப்பவள்.  அவள் அனைத்துக்கும் இடமளிக்கும் விண்ணாவாள்.  அவளே போக்கும் வரவும் எனப்படும் இறப்பும் பிறப்புமாக இருப்பவள், ஏறி இறங்கும் குண்டலினியாக இருப்பவள்.  அவளே வாரணமாக- வாழை என்று குறிக்கப்படும் சக்கரங்களுடன் கூடிய சுழுமுனை நாடியாகவும் அதுவாகவும் இதுவாகவும், அதாவது தத் ஆகவும் த்வம் ஆகவும் இருப்பவள்.  த்வம் எனப்படும் ஜீவன் தத்தாக நுழையும் வாயிலாக, வழியாக, அசியாக இருப்பவள்.  அவளே த்வம் தத் ஆனபிறகு அவ்வித வேறுபாடுகள் இல்லாமல் இருப்பவள்.  அவளே வெளி, அவளே அண்டத்தின் முதலெழுத்து, அவளே எழுத்துக்கள் தரும் சொல், அவளே அந்தச் சொல் காட்டும் குறிக்கும் பொருள்.  ஒரு பொருள் அதன் பெயரால் அல்லது அதன் குறியால் சுட்டிக்காட்டப்படுகிறது.  சக்தியே சொல்லாகவும் குறியாகவும் இவ்வாறு இருக்கிறாள்.   

352. She is experiences

Verse 352

தாயாகி தந்தையுமாய்ச் சேயுமாகி

சகல உயிர்ப் பிராணிகளின் சீவனாகி

காயாகிக் கனியாகி ரசமுமாகி

கண்ணாகி விண்ணாகி காந்தியாகி

ஓயாத மணி கெவுன நாதமாகி

ஒன்றுக்கும் அடங்காத ஊமையாகிப்

பேயாகி பேர் பெரிய கண்டங்களாகிப்

பேரண்டமான பூரணமே என்னே

Translation:

As mother, father and child

As the soul of all lives

As unripe fruit, ripe one and its essence

As the eye, the space, the effulgence

As the ceaseless bell, attention, nadha,

As the speechless that cannot be contained by anything

As ghost, as the great continents

The fully complete!  The macrocosm!  Wow!

Commentary:

Sakthi is not only the material objects but also the experiences that the objects invoke. She is all types of relationships and those that give rise other relationships.  She is the soul of all the lifeforms.  She is the eye of awareness- the subject/knower, the space- the object/known and the effulgence- of knowledge/the act of knowing.  She is objects in all stages- emerging, existing and ceasing.  She is the sounds- bells, the attention and the sound principle.  She is the silence also, that which extends pervading everything, everywhere.  She is the sounds, visions, attention. 

சக்தி பொருள்கள் மட்டுமல்ல, அவை ஏற்படுத்தும் அனுபவங்களும் ஆவாள்.  அவள் எல்லாவித உறவுக்களும் அந்த உறவுகள் தோற்றுவிக்கும் பிற உறவுக்களுமாவாள்.  அவளே அனைத்து உயிர்களுக்கும் சீவனவாள்.  அவள் எல்லா நிலைகளிலும் இருக்கும் பொருள்களும் ஆவாள்.  அவள் கண்- காண்பவர், வெளி- காணப்படும் பொருள், மற்றும் சோதி-  காண்பதால் பிறகும் அறிவுமாவாள்.  அவள் சத்தமும் கவனமும், சத்தம் அடங்கிய மவுனமும் ஆவாள்.