278. What is Sivam?

Verse 278

நோக்கென்று சொன்னதிலே நோக்கு நோக்கு

நோக்கினதால் மதியென்று கொள்ளலாகும்

வாக்கென்றும் குருசொன்ன மந்திரத்தை செவித்து

மார்க்கமுடன் நின்றதால் சிவமதாச்சு

போக்கென்று மனதற்று வேதாந்தம் பார்த்து

புத்தியுடன் பூரணமாய் தள்ளியெல்லாந்

தூக்குகின்ற மோனமுற்றால் சிவமுமாச்சு

சுகமாக மற்றதெல்லாஞ் சிவமல்ல பாரே

Translation:

Focus and see that which I told you to see

If you see so it will considered “mathi”

Chanting the mantra that Guru uttered

If remained in the right path it became sivam

Driving the mind and remaining free of it, seeing the Vedanta

Pushing everything away completely with discrimination

If silence that lifts is adorned, it became sivam

With pleasure.  Everything else is not Sivam, see it.

Commentary:

Agatthiyar tells Pulatthiyar to remain seeing the poornam or Divine as he advised before.  If Pulathiyar does so then it is considered to be the state of sivam or wisdom.  If he chants the mantra that guru gave him, remain free of mind, push everything away with discrimination realizing their nature with the help of Vedanta and become speechless then he would have reached the state of Sivam.  Everything else is not sivam.  Agatthiyar teaches Pulatthiyar this truth. 

பூரணத்தை நோக்கு என்று முந்தைய பாடலை முடித்த அகத்தியர் இப்பாடலில் அதுவே மதி என்பது என்கிறார்.  அத்துடன் குரு கொடுத்த மந்திரத்தை செபித்து, மனத்தை விலக்கி, வேதாந்தம் தந்த அறிவினால் மற்றைவையனைத்தியும் ஒதுக்கி மோனம் உற்றால் அதுவே சிவமாகும்.  மற்றவையனைத்தும் சிவமல்ல என்கிறார் அகத்தியர்.  இதனால் சிவம் என்பது ஒரு நிலை என்பது புரிகிறது.

277. Siva Mathi

Verse 277

எண்ணியதோர் மாயாதி வந்தாலுந்தான்

என்மகனே அனிசகத்தி லிருந்துகொண்டு

துண்ணியந்த சித்தாந்த நிலையில் நின்றால்

துலங்கிநின்ற வகையென்று சொல்லலாகும்

உண்ணியந்த கோளைவிட்டு தெளிவுவந்தால்

உத்தமனே மதிஎன்பார் உண்மையாக

குண்ணியந்த வேதாந்த நிலையில் நின்று

குருவான பூரணத்தைக் குவிந்து நோக்கே

Translation:

Even if the maya and other come

My son! While remaining in this world

If remained in the state of Siddhantha

It will be considered as remaining in the right state.

If the world is left and clarity occurs

The supreme one!  They say it is “mathi” (knowledge)

Remaining in the Vedanta state truthfully

Look at the guru, the Poornam with focus.

Commentary:

Agatthiyar is talking about sivamathi or right attitutde.  He says that even if maya and other delusions occur is a person continues to remain in the world in the state of Siddhantha, it will considered as remaining in the pure way.  If this clarity occurs it is said to be mathi or knowledge/wisdom.  Agatthiyar tells Pulatthiyar to remain in this state of Vedanta, truthfully, and look at the poornam or the Divine with mental focus.

சிவமதி என்ற நியமத்தை இப்பாடலில் விளக்குகிறார் அகத்தியர். மேற்கூறிய மனத்தெளிவு பெற்ற ஒருவர் மாயை முதலிய மயக்கங்கள் ஏற்பட்டாலும் அதனால் கலங்காது சித்தாந்த நிலையில் நிற்கவேண்டும், அவ்வாறு நின்றால் அதுதான் துலங்கிய வழி என்கிறார் அகத்தியர்.  இவ்வாறு இந்த உலகப் பற்றைவிட்டு மனத்தெளிவுடன் இருந்தால் அதுதான் மதி என்றும் அவர் கூறுகிறார்.  இவ்வாறு உண்மையான வேதாந்த நிலையில் நின்று குருவை மனக்குவிப்புடன் நோக்கு என்று அவர் புலத்தியரிடம் கூறுகிறார் அகத்தியர்.

276. See all the attachments and perform rechakam

Verse 276

ஆமாப்பா சத்தான வியாபாரத்தில்

ஆதாரம் வெகுகோடி அமர்ந்தாலுந்தான்

தாமப்பா அதின்மேலே அபேக்ஷைவிட்டால்

சங்கையுடன் மரியாதை இலட்சைஎன்பார்

சாமப்பா கேட்டிருந்த ஞானமெல்லாம்

சங்கையில்லா நிலைகுலைந்து தானேசந்தி

நாமப்பா சரியாமல் பெண்டீர்பிள்ளை

நன்மையுள்ள பாசமெல்லாம் ரேசிச்செண்ணே

Translation:

Yes son, in the effective exchange/in the action of sath

There are several crores of support,

If interest in them is dismissed

They will say it is respect, lakshya.

With all the wisdom heard

The great state faltering, meet them

Without us faltering as wife, offspring

All the attachments, think about them with rechakam

Commentary:

Agatthiyar continues the previous verse that one should not falter but understand the attachments such as wife and offspring (which are millions in number) clearly with the help of the wisdom learnt so far.  One should see them in their true state with  exhalation.  Exhalation signifies leaving things out, detachment.  During breathing the person leaves the breath during rechakam.  Along with the breath he also leave attachments, erroneous understandings etc.

அகத்தியர் முந்தைய பாடலில் கூறிய கருத்தை இங்கும் தொடருகிறார்.  ஒருவர் மனைவி, மக்கள் என்ற உறவுகளைப் பற்றி இதுவரை கேட்டிருந்த ஞானத்தின் உதவியால் சரியாகப் புரிந்துகொண்டு தனது நிலை சரியாமல் ரேசிக்க வேண்டும் என்கிறார் அகத்தியர். ரேசகம் என்பது வெளிமூச்சு. சுவாசத்தின்போது ஒருவர் ரேசகம் என்னும் வெளி மூச்சில் தனக்குள் இருக்கும் காற்றை வெளிவிடுகிறார்.  அத்துடன் அவர் தான் விலக்கவேண்டியவற்றையும் விடுகிறார். இதைத்தான் அகத்தியர் இப்பாடலில் குறிப்பிடுகிறார்.  

275. Sravanam-2

Verse 275

தள்ளியுந்தன் நிழல் போலே குருவான பின்னே

சச்சிதா நந்தமயந் தானென்றெண்ணி

தெள்ளிமையாய் தெளிவுக்குச் சித்தாந்தத்தில்

சேர்ந்துகொண்டு கேட்கிறதே சிரவணமாகும்

நள்ளினமாம் பிரவிர்த்தி நிவிர்த்தி பண்ணி

நன்மையுடன் இருக்கின்ற பிரஜைகளெல்லாம்

அள்ளிமனப் பூரணமே தெய்வமென்று

அறிவிக்கும் புத்தியடா சிரவணமாமே

Translation:

After pushing away (vrtti) like your shadow and becoming enlightenend

Considering self as existence awareness and bliss (satchidananda)

To attain clarity, joining the siddhantha

And listening is sravanam.

Performing pravrithi and nivrithi

All the citizens who remain good

Are all god, the fully complete-

The discrimination that announces this is sravanam.

Commentary:

In the previous verse Agatthiyar mentioned that sravanam is obtaining textual knowledge, Vedanta.  Here he explains what that knowledge will reveal.  Before that we should understand the difference between Vedanta and Siddhantha.  Tirumular in his Tirumandiram calls his philosophical system as Vedanta Siddhantha.  Vedanta is knowledge from the Vedas or knowledge systems that one should know.  However, as the Vedas present all kinds of knowledge, for example bedha (pluralistic), abedha (monistic) and bedha-abhedha or qualified monistic views one has to choose the branch of these knowledge one wishes to follow.  This is siddhantham.  In this verse Agatthiyar describes the Siddhantham.  After hearing from the Guru about Vedanta one has to pick the siddhantha, join that branch and listen to knowledge specific for that standpoint.  After that one has  to perform “pravriti and nivriti”.  The word pravriti= pra+vriti or towards vriti, expansion outwards.  Nivriti on the other hand is ni+vriti or not going outward by inward, mental focus.  The mind expands as the outside word and focusses as the single point.  Thus when one understands the truth about the outside world one realizes the forces that cause pravriti and nivriti.  One understands that it is the One, Supreme Being who appears as many lifeforms outside.  This is pravriti and nivriti.  Agatthiyar says that one will understand that all the citizens are god, the poorna or fully complete.  Thus watching the pravriti one reaches nivriti.  Agattiyar says that this is sravanam. One attains this knowledge through buddhi or distinction of truth.

முந்தைய பாடலில் அகத்தியர் சிரவணம் என்பது நூலறிவைப் பெறுவது என்று கூறினார். இங்கு அவர் அந்த அறிவு என்ன என்று கூறுகிறார்.  இதற்கு நாம் வேதாந்தம் என்றால் என்ன சித்தாந்தம் என்றால் என்ன என்று புரிந்துகொள்ள வேண்டும்.  வேதாந்தம் என்பது நூல்கள் அளிக்கும் அறிவு.  ஆனால் வேதங்களும் சாத்திரங்களும் பலவித கருத்துக்களை வெளியிடுகின்றன.  உதாரணமாக வேதத்தில் பேத வாதம் எனப்படும் பரமாத்மாவும் ஜீவாத்மாவும் இரு வஸ்துக்கள் என்ற வாதம் காணப்படுகிறது. வேறொரு இடத்தில் அவை இரண்டல்ல ஒன்றுதான் என்ற அபேத வாதம் உள்ளது, மற்றொரு இடத்தில் பேத அபேத வாதம் விவரிக்கப்படுகிறது.  இந்த மூன்று வாதங்களில் ஒரு தான் பின்பற்றப் போகும் வாதம், சித்தாந்தம் எது என்று தேர்வு செய்யவேண்டும்.  பின் அந்த சித்தாந்தத்துக்கான அறிவைப் பெறவேண்டும். இதைத்தான் திருமூலர் வேதாந்த சித்தாந்தம் என்று கூறுகிறார். 

அதன்பிறகு ஒருவர் பிரவிருத்தி நிவிருத்தியைச் செய்ய வேண்டும் என்கிறார் அகத்தியர்.  பிர+விருத்தி என்பது விருத்தியை அதிகரிப்பது, ஒன்றைப் பலவாக்குவது. நி+விருத்தி என்பது பலவற்றை ஒன்றாக்குவது. பிரவிருத்தியே ஒன்றான பரம்பொருளை பல உயிர்களாகக் காட்டுகிறது.  அந்தப் பல்லுயிர்களும் ஒன்றான இறைசக்தியே என்று புரிந்துகொள்வது நிவிருத்தி.  அதைத்தான் அகத்தியர் அடுத்த வரியில் பிரஜைகள் அனைவரும் ஒன்றான பூரணம் எனப்படும் இறைவனே என்று புரிந்துகொள்வதே சிரவணம் என்கிறார்.   இதை ஒருவர் புத்தி எனப்படும் பகுத்தறிவின் மூலம் அறிந்துகொள்கிறார்.  

274. Sravanam

Verse 274

கேளடா சகல சித்தும் பொசித்ததெல்லாங்

கிருபையுடன் நமக்கெனவே திருத்திக்கொண்டு

நாணடா வொருமித்துக் கவனிப்பார்க்கு புண்ணியம்

நன்மையுடனாச்சுதென்று அறிந்துகொள்ளு

வாணடா சாஸ்திரத்தின் பயனோடப்பா

வரிசையாய்க் கோர்க்கிறதே சிரவணமாகும்

ஆணடா சாஸ்திரங்க ளெல்லாம்விட்டு

அசைந்தாடும் விருத்தி யெல்லாம் பிடித்துத் தள்ளே

Translation:

Listen son, all the actions and those that are included by them

Correcting them for our sake

For those who watch them with focus it is good fortune

Know that it is beneficial

All with the benefit of the sastra

Stringing them in a line is sravanam (hearing)

Leaving all the sastra

Push away the extensions that dance around.

Commentary:

The process of knowing something follows the three steps of sravanam or hearing about knowledge, mananam or internalizing it and nidhidhyasanam or contemplation.  These three are not sequential processes but one that occurs continuously. Merely hearing the knowledge is not sufficient, one has to clear his doubts and internalize it.  These two steps are done in the presence of a teacher.  The last step is contemplation.  This makes the person realize what he learnt. Hence, Agatthiyar is saying that one has to watch all the sitthu or action.  This includes both physical and mental actions.  One has to watch them carefully to understand their inner significance.  One has to obtain knowledge as if one is stringing beads.  Knowledge is presented in a sequence as it reflects the thought of the one who composed that source.  As thought procedes in a sequence it is like stringing beads.  By understanding the sastra one will give up vritti or modifications, extensions or extrapolations as these give erroneous vision and ideas.

அறிவைப் பெறுவதற்கான படிகள் மூன்று என்று நூல்கள் கூறுகின்றன.  அவை சிரவணம், மனனம், நிதித்தியாசனம் என்பவை.  சிரவணம் என்றால் காதால் கேட்பது.  வேதாந்த சாத்திரங்களை குருமுகமாக அறிவது சிரவணம்.  இதனை அடுத்து, தான் கேட்டவற்றில் எழும் சந்தேகங்களைக் கேள்விகளை எழுப்பித் தீர்த்துக்கொள்வது மனனம்.  இவ்வாறு அந்த அறிவு கேட்பவரது மனதுள் படிகிறது.  இதனை அடுத்து வருவது நிதித்தியாசனம், தான் கேட்டவற்றைப் பற்றி மீண்டும் மீண்டும் எண்ணி அந்த அறிவை அனுபவமாக, உணர்வாக மாற்றுவது. இவை மூன்று படிகள் என்று கூறப்பட்டாலும் ஒன்றோடொன்று தொடர்ந்து நடைபெறுகின்றன.  அதனால்தான் அகத்தியர் எல்லா சித்துக்குகளையும் கூர்ந்து கவனிக்க வேண்டும் என்கிறார்.  இதனால் ஒருவர் அவற்றின் மூலம் செயல்படும் சக்திகளையும் அவற்றின் உண்மைப் பொருளையும் புரிந்துகொள்ளலாம்.  அதனை அடுத்துமணியைக் கோர்ப்பதைப் போல அறிந்துகொள்ள வேண்டும்.  அறிவு என்பது ஒன்றிலிருந்து மற்றொன்று பிறப்பது அதனால்தான் அது மணிகளை நூலில் கோர்ப்பதுடன் ஒப்பிடப்படுகிறது.  இவ்வாறு சாத்திரங்களைச் சரியாகப் புரிந்துகொண்டால் ஒருவர் விருத்திகள் எனப்படும் விரிவுகளைத் தள்ள முடியும்,  இந்த விருத்திகள் தேவையற்ற கர்மங்களைத் தோற்றுவிக்கின்றன, அதன் விளைவுகளை ஒருவர் சந்திக்கவேண்டியதாகிறது.

273. Dhaana and Dharma

Verse 273

பண்ணடா சிவனயன்மால் வேதியோர்க்கு

பதிவான அர தேசி பரதேசிக்கும்

நண்ணடா க்ஷத்திரியர் வைசியரோடு

நலம் பெறவே தரணிதன்னில் பிறருக்கெல்லாம்

உண்ணியே தான தர்மஞ் செய்யென்றேதான்

உத்தமனே உலகத்தோர் சொல்வாரையா

துன்னியே தனதேக சுகபோகம்போலே

சுகமாக சகலமெல்லாந் துலங்கக் கேளே

Translation:

Offer your belongings to the priests of Siva, Brahma and Vishnu

To those who belong to your land and foreign land

For Kshatriya and Vaishya

To attain wellness and for all others in the world

Perform dhaana and dharma

The people of the world will say so, the Supreme One!

Considering their comfort as that of oneself

Listen to all others clearly.

Commentary:

Agatthiyar says that one should offering things to priests of Siva, Vishnu and Brahma.  Aradesi and Paradesi are used to referred to wandering mendicants.  Aradesi are those who belong to one’s land or ahadesam.  Paradesi is generally used to refer to a beggar but it actually means “one who belongs to another land”.  Agattthiyar says that one should offer dhaana and dharma.  This is like the terms “aiyam and picchai” that Andal uses in Tiruppaavai.  Aiyam is the dhaanam that is given to those who deserve to receive it.  It may be because of their qualification.  Picchai is dharmam or alms given to another, generally to a beggar.  Besides this Agatthiyar tells Pulathiyar that he should make others comfortable just as how he would like to be.  This is jeeva kaarunyam or mercy towards to other lives.

சிவன், அயன், மால் ஆகியோரது வேதியருக்கும் அரதேசி பரதேசிக்கும் தானமும் தர்மமும் செய்ய வேண்டும் என்கிறார் அகத்தியர்.  அரதேசி என்பது தனது நிலத்தைச் சேர்ந்த சந்நியாசி.  அரதேசி என்பது அகதேசி என்பதன் திரிபு. பரதேசி என்பது வேறொரு நிலத்தைச் சேர்ந்தவர்.  தானம் தர்மம் என்று அகத்தியர் கூறுவது ஆண்டாள் தனது திருப்பாவையில் கூறும் ஐயம் பிச்சை என்ற இரு சொற்களைப் போன்றவை.  ஐயம் என்பது தானம், ஒருவர் அப்பொருளைப் பெறுவதற்குத் தகுதி பெற்றவராக இருந்தால் அதை அவருக்குக் கொடுப்பது.  பிச்சை என்பது பொருளைப் பெற்றுக் கொள்பவரது தராதரத்தைப் பாராமல் கொடுப்பது, இதுவே பிச்சை எனப்படுவது.  இத்துடன் ஒருவர் தனது சுகத்தைப் போல பிறரது சுகத்தையும் எண்ண வேண்டும் என்கிறார் அகத்தியர்.  

272. Dhaana

Verse 272

அறிந்துகொண்டால் ஆர்த்தீக மிதுவேயாச்சு

அருள் பெருகத் தெரிகின்ற பொருளையெல்லாந்

தெரிந்துகொண்டு புண்ணியமாம் காலதோஷஞ்

செயலறிந்து கொடுப்பதுவே தானமென்பார்

அறிந்து நின்று குருச்சொல்லைத் தானுட்கொண்டு

மார்க்கமுடன் முத்தனாய் மனமொன்றாக

சொரிந்துமிக தன்னுடைய சொத்தையெல்லாம்

சுகமாக குருபதத்தில் தியானம் பண்ணே

Translation:

Knowing this is aastheekam.

With grace flowing, all the things that are seen,

Knowing about them, about good actions, time and innate faults-

Knowing their action and offering these
 things is called dhaana (philanthropy)

Knowing this and absorbing Guru’s words within

Remaining as mukhta with the mind focusing.

All the property that one owns-

Offering it happily at the gurupadam, perform dhyana.

Commentary:

Agatthiyar says that aasthikam or spirituality is understanding about the nature of things, time, innate impurities.  Then he describes dhaana the next component of niyama.  He defines it as offering everything to others after knowing the right time, what should be offered and the effects of such offering.  While this is for normal offering in the world the supreme offering is surrendering everything to Gurupadam.  Gurupadam or locus of guru refers to the Divine who remains all pervading.  Offering everything to Gurupadam means considering everything as God's, not have the feeling of possession.  This is the state of muktha who offers the things, their functions and the benefit from their function to the Lord. This is ultimate dhaana.  

பொருள்களின் குணங்கள் காலம், தோஷம் ஆகியவற்றைப் பற்றி அறிந்துகொள்வது ஆர்த்தீகமும் ஆகும் என்று இப்பாடலைத் தொடங்கும் அகத்தியர் அடுத்து தானம் என்றால் என்ன என்று கூறுகிறார். பொருள்களின் தன்மையையும், அவற்றை எப்போது அளிக்க வேண்டும், அவற்றை அளிப்பதால் ஏற்படும் பயன், தோஷம் ஆகியவற்றை அறிந்து அவற்றைப் பிறருக்குக் கொடுப்பதே தானம் என்கிறார் அகத்தியர்.  
இதுமட்டுமல்ல, ஒரு முக்தனாக தனது பொருள்கள் அனைத்தையும் குருபதத்தில் இடுவதும் தானம் என்கிறார் அவர்.  குருபதம் என்பது அனைத்துமாக நிற்கும் இறைவனின் வெளிப்பாட்டு நிலை.  அந்த நிலைக்கு தானம் கொடுப்பது என்பது எந்தப் பொருளும் அவற்றின் செயல்பாடும் அதனால் ஏற்படும் பயனும் தன்னுடையது அல்ல, இறைவனது என்று கருதுவது.  இதுவே உச்ச தானமாகும்.  இதைத்தான் இங்கு குறிப்பிடுகிறார் அகத்தியர்.